پدر شهید مفقودالاثری در آرزوی بازگشت فرزند خویش سالها به انتظار می نشیند ولی خبری از فرزند شهیدش نمی آید.
می گوید: « می خواهم فرزندم بیاید تا او را در لباس دامادی ببینم و بعد از این دنیا بروم.»
بارها پیگیری می کند تا حداقل شهید گمنامی به روستایشان بیاید و جای خالی دردانه اش را پر کند.
هماهنگی‌ها انجام می‌گیرد و با تشییع و خاکسپاری یک شهید گمنام در روستا موافقت می شود.
مراسم با شکوهی برگزار می شود و خاکسپاری شهید گمنام به اتمام می رسد.

 این سالک بی نشان خانه خاکی خود را در جوار ساکنان روستا اختیار کرد تا برای همیشه میهمان جغرافیای مازندران بماند تا محرم اسرار مردم روستا و اطراف آن باشد. تلاوت قرآن مجید، زیارت عاشورا، دعای توسل و دعای فرج، نجوای مردم در کنار این شهید است. عروس و دامادها، مسافران خانه خدا و مشهدالرضا زائران همیشگی شهید هستند.